جواب دندان شکن به اظهارات مداخله جویانه یونیما (تحلیل)

محمد علی صداقت

25/11/1385

وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی افغانستان، روز سه شنبه در گفتگوی با برخی از رسانه ها، اظهارات سخنگوی یونیما در کابل را رد کرده و آن را مداخله جویانه و غیر مسئولانه خواند. داکتر رنگین اسپنتا گفت: یونیما گاهی پا از حد صلاحیت و حدود اختیارات و وظایف خویش فراتر می گذارد و در امور داخلی ما مداخله می کند. وی با قاطعیت تمام آن را رد کرده و بر استقلال افغانستان تأکید کرد و خاطر نشان ساخت که افغان ها خود منافع و مضار خویش را درک می کند و می داند که چه بکند و یا نکند.

اظهارات صریح، قاطع و توأم با جدیت یکی از بلندپایگان دولت افغانستان، در واکنش به مداخلات بیگانگان در نوع خویش برای اولین بار در حیات جدید سیاسی کشور است که صورت می گیرد و مسلما این نوع عکس العمل به هویت رنگ باخته استقلال در افغانستان، رنگ تازه ای خواهد بخشید و در برگشت اعتماد به نفس از دست رفته سیاستمداران کشور در برابر زورگویی، مداخله و سلطه جویی خارجی ها کمک خواهد کرد.

قبلا نیز یونیما واکنش مغرضانه در برابر منشور مصالحه ملی از خود نشان داد که توسط نمایندگان مردم پارلمان با اکثریت چشم‌گیری تصویب شد و این بار نیز سخنگوی یونیما در یک کنفرانس خبری به صورت دیپلوماتیک از دولت افغانستان خواست تا با مخالفانش گفتگو کند.

خارجی ها از زمان های دور تا امروز همواره در کشور ما مداخله کرده اند؛ این مداخله ها یا به صورت آشکار و تجاوز  علنی و لشکر کشی صورت گرفت و یا به صورت پنهانی و مخفیانه و در شرایط امروز نیز تحت پوشش سازمان های داخلی و یا بین المللی به ماجراجویی ها و مداخلات شان ادامه می دهند. گزارش جانب دارانه  که با اهداف و انگیزه های سیاسی چند هفته از سوی نهادی موسوم به سازمان حقوق بشر صادر گردید و در این گزارش به نکات تحریک کننده و برهم زننده اوضاع حساس و شکننده کشور پرداخته  شده است که مسلما به نفع افغانستان نیست، همچنان بیانیه های و اظهارات دولت های غربی تحت پوشش سازمان ملل، مداخله جویی های پیدا و پنهان انگلیس و ارتباط غیر قانونی و محرمانه دولت این کشور با دست نشانده های خود در قصر ریاست جمهوری و... نشان دهنده آن است که هنوز هم مداخلات خارجی وتلاش برای بی ثبات ساختن آرامش نسبی کشور ادامه دارد و می طلبد که افغان ها با حفظ انسجام، اتحاد و هوشیاری از استقلال و عزت خویش محافظت و نگهداری کنند و نیز حاکمان کشور در برابر دخالت خارجی ها از خود شهامت و شجاعت اخلاقی نشان بدهند.

خوب است کشورهای ماجرا جو و مداخله گر این را بدانند که افغان ها خود قادر به تشخیص صلاح و مضار خویش می باشند و می دانند که "خوب" و یا "بد" چیست و "باید" ها و "نباید" های قلمرو زیست و حاکمیت شان را نیز می توانند معین کنند.

موضع گیری شهامتمندانه وزیر خارجه علاوه بر تأثیرات مثبت روانی که بر روحیه مردم به جای خواهد گذاشت، باید الگویی برای آن عده از سیاستمداران کشور قرار بگیرد که حیات و ممات خود را در دست دولت های مداخله گر می بینند و به جای تکیه بر اعتماد، حمایت و به دست آوردن رضایت مردم افغانستان، به دنبال جلب رضایت خاطر دولت های زورگو و بیگانه هستند و در برابر عملکردهای اهانت آمیز، مداخله جویانه و خود سرانه آنان بی تفاوتی اختیار نموده و سکوت می کنند.