استراتژی جدید بوش، چه اندازه مشکل گشا خواهد بود؟  (تحلیل)

 

قاسم قاموس

 

 

برنده شدن دموکرات ها در انتخابات کنگره آمریکا، خبر خوشایندی برای جمهوری خواهان و شخص بوش نبود. نگرانی بوش و جمهوری خواهان در این زمینه از این نگاه نیز قابل توجه است که دموکرات ها، مخالف حضور نظامی آمریکا در عراق بوده  و در حال حاضر با افزایش نیروی نظامی این کشور در عراق به شدت مخالف هستند.

کنگره آمریکا از آنجایی که قدرت اجرایی ندارد، ناگزیر به تحمل سیاست های جمهوری خواهان و رئیس جمهور، در عراق هستند.

سال 2008،  دوره ریاست جمهوری بوش به پایان می رسد و دموکرات ها امیدوارند، در انتخابات ریاست جمهوری آن سال، برنده میدان باشند. جورج بوش که در حال حاضر کمتر از دو سال از دوره ریاست جمهوری‌اش باقی مانده است،  تلاش زیادی دارد تا تغییری در استراتژی آن کشور، در عراق به وجود بیاورد.

پرسشی که اینجا مطرح می گردد این است که این تفسیر استراتژی چگونه خواهد بود، و چه اندازه خواهد توانست مشکل موجود فعلی عراق را به طرف نماید؟

تبدیل جان بولتون از نمایندگی آمریکا در سازمان ملل متحد و آوردن زلمی خلیل زاد به جای او چه قدر می تواند به تغییر استراتژی آمریکا در عراق ربطی داشته باشد؟ که بدون شک با هم ربطی خواهند داشت. اما تبدیل خلیل زاد از عراق به سازمان ملل و آوردن سفیر آمریکا از پاکستان به جای خلیل زاد، جزء این استراتژی آمریکا در عراق می باشد.

خلیل زاد شاید نتوانسته آن انتظاری را که بوش از آن داشت بر آورده نماید! از سویی نیز گفته می شود که خلیل به دامن زدن به اختلافات فرقه‌ای در عراق نقش خود را داشته است. حال این نقش تا چه اندازه با سیاست های آمریکا در عراق همخوانی و یا در مخالفت با آن قرار داشته بحث دیگری است.

آوردن یکی از فرماندهان نیروی دریایی آمریکا به جای جان ابی زید عرب تبار، که آخرین فرمانده نیروهای آمریکایی در خاورمیانه بوده است، می تواند یکی از دیگر موارد تغییر استراتژی آمریکا در عراق باشد.

اما فرستادن بیست هزار نیروی نظامی جدید در عراق از سوی بوش بارزترین بخش تغییر استراتژی آمریکا در عراق می باشد. آمریکا در حالی به افزایش نیرو در عراق اقدام می کند که از ورود این نیروها در این کشور، هر روز ناامنی و خشونت بیشتر شده است. حال، این افزایش نیرو چه قدر می تواند مشکل گشای ناامنی در این کشور باشد؟

در عراق بعد از لشکر کشی آمریکا، با اینکه دولت صدام عملا سقوط کرد و رئیس جمهور مخلوع آن در تعقیب و بعدها در اسارت آمریکایی قرار داشت، اما عراق بعد از مرگ صدام، بدون شک تا مدتی، شاهد تشدید بحران خواهد بود.

حال همه گمانه زنی ها بر سر این است که بیست هزار نیروی نظامی جدید آمریکا در عراق، چه دستاوردی می توانند داشته باشند که بیشتر از صد هزار نیروی آن کشور تا حالا در عراق نداشته‌اند؟

جذب بیشتر سنی های عرب عراق در ساختار قدرت که از سوی نوری المالکی، نخست وزیر آن کشور در نظر گرفته شده و نیز سهیم ساختن آن دسته از اعضای حزب بعث که متهم به جرم و جنایت نباشند، از تغییر استراتژی دیگر بوش در عراق می باشد. حزبی که  رهبر آن از سوی آمریکا و دولت عراق، اعدام گردید و بعد از آن، عزت ابراهیم الدوری را به عنوان رئیس خود بر گزیدند، تا چه اندازه با دولت عراق و آمریکایی ها همکاری خواهند کرد؟

اینها همه پرسش‌هایی هستند که در حال حاضر در عراق وجود دارند و برای تحقق استراتژی جدید آمریکا در این کشور، می توانند نقش مهمی ایفا نمایند.

تا زمانی که تمام این راه کارها به عنوان یک راه حل اساسی در بحران عراق یکجا به کار نشود، بدون شک، استراتژی جدید آمریکا در عراق جواب نخواهد داد.