آقای سمیع الحق فتوا بس است

بساط نبرد داغ در این روزها در آن سوی مرز (پاکستان) به شدت توسعه یافته است، اراکین دولتی پاکستان یکی پس از دیگری جهت گرم نگهداشتن جنگ سرد در حد بضاعت به بازتاب واکنش و اراجیف مبادرت می کنند.

دو روز پیش آقای علی احمد جان ورکزی جنرال سابق آی، اس، آی والی کنونی ایالت صوبه سرحد چنین هشدار داد.

طالبان هم اکنون تبدیل به جنگ آزادی در افغانستان شده‌اند. به قول خبرگزاری افغان آقای جنرال ورکزی این واکنش‌ها را در جمع خبرنگاران در شهر پشاور ابراز داشته است.

به تعقیب اراجیف آقای ورکزی مولانا سمیع الحق یکی از حامیان سابقه دار طالبان نیز به واکنش مشابه مبادرت کرده و اذعان کرده  است، در صورتی که قوای خارجی از افغانستان خارج نشوند در بهار سال آینده افغانستان شاهد مشکلات جدید خواهد بود.

یک هفته پیش انتظار می رفت که، مناسبات میان افغانستان و پاکستان در حال بهبود بوده و ممکن است دولت پاکستان  در قبال تعهدات قبلی خود با موقف شفاف و روشن اقدام نماید.

مقامات انگلیس و دولت آمریکا هم تلویحا از همکاری پاکستان ابراز علاقمندی کرده و به این باور بودند که، پاکستان در بهار سال آینده با قوای ناتو و دولت افغانستان همکاری صادقانه و تشریک مساعی نیرومند خواهد داشت.

اما واکنش جدید آقای سمیع‌الحق و ورکزی در شرایط کنونی می تواند حامل دو پیام باشد، پیام نخست اینکه دولت پاکستان تا هنوز همکاری صادق جامعه جهانی نبوده و با اغفال جامعه جهانی دولت افغانستان می خواهد به صورت سری و مخفیانه به تقویت و حمایت مخالفین دولت افغانستان مبادرت کند.

و پیام دوم دال بر این واقعیت است که، آقای سمیع‌الحق مانند گذشته به تشحیذ و تشجیع مخالفین دولت افغانستان پرداخته تا هنوز کوچکترین تأمل برخواست دولت پاکستان ، جامعه جهانی و دولت افغانستان نداشته است.

و یا ممکن است دولت پاکستان توانایی مهار کردن مولوی سمیع‌الحق را نداشته منحیث یک جریان فعال و مخالف دولت افغانستان نداشته منحیث یک جریان فعال و مخالف در افغانستان یگانه حامی مخالفین در منطقه است مولوی سمیع الحق از بدو تأسیس طالبان تا سقوط آنها در ویرانی افغانستان سهم نیرومند داشته و بیشترین فتوای که از جانب طالبان در افغانستان عملی می شد منبع صدور آن آقای سمیع الحق بود.

سمیع الحق در زمان اقتدار طالبان به مناطق مختلف افغانستان با اراکین ارشد طالبان همیشه سفر می کرد و مانند یک پیشوای مسئول دساتیر و اوامر خود را صادر می کرد.

باری آقای سمیع الحق در یکی از بیانات خود تحکم کرده بود که جهت تطبیق اهداف خود طالبان شرعا حق دارند، به هر اقدامی که مقدور اند مبادرت کنند.

روی همین نگرش حتی در تخریب تندیس بودا به قول اراکین نزدیک به رهبران طالبان منبع صدور فتوا همین آقا بود.

مضاف بر این اقدامات سمیع‌الحق قطعات خاص را در کمپ ابو کمال در افغانستان ایجاد و جهت طرح اهداف خود به کشمیر و حتی آسیای میانه آنها را اعزام می کرد.

در نخستین روزهای که قوای ناتو جهت تأمین امنیت به افغانستان وارد شد، اکثر کارشناسان به این باور بودند که، میزان سنگینی جرم سمیع‌الحق مساوی با اسامه بوده، و دولت آمریکا با توجه به اطلاعات که از گذشته این آقا دارد، ممکن است به حساب او برسد.

اما عضویت جمعیت علمای پاکستان در بدنه نظام سیاسی پاکستان و برخی حساسیت های دیگر مانع آن شد، تا آمریکا در قبال این شخص که به اتهام ترور و کشتن ده ها افغان متهم است، از احتیاط و مدارا کار بگیرد.

بر مبنای چشم دید مردم تا یک سال اکثر رهبران متواری که با دولت افغانستان مخالفت داشتند، در مناطق کویته، بنو، کوهات در جاهای مصون توسط آقای سمیع الحق تحت مراقبت شدید امنیتی بودند.

تا اینکه یک سال پیش تر فرایند حمایه سمیع الحق از مخالفین دولت افغانستان به شدت توسعه یافته و حتی با نحو از آنجا تیم کاری او که در سازمان اطلاعاتی پاکستان نفوذ داشتند، در سیاست پاکستان اثر گذاری  منفی خود را به جا و باعث خروج قوای نظامی پاکستان از مناطق مذکور شد.

بدون شک در قرارداد آتش بس وزیرستان آقای سمیع الحق نقش محوری داشته و خروج ارتش پاکستان از مناطق کویته، وزیرستان، بنو و میر علی بر مبنای همین توطئه انجام یافت.

زیرا در زمان حضور قوای نظامی پاکستان در مناطق مذکور تا حدی زمینه نفوذ و اخراج مخالفین دولت افغانستان محدود گردیده و حتی در برخی مناطق مانند زابل، فراه و غزنی نزدیک بود تمام قرارگاه های تروریست ها از بین برود.

اما با خروج قوای نظامی پاکستان از ایالت صوبه سرحد نه تنها مشکلات امنیتی در افغانستان فرو کش نکرد، بلکه زمینه نفوذ و دخول هزاران تن سپاه تازه نفس که بدون شک به کمک سمیع الحق تدارک شده بود به افغانستان مهیا و امنیت مناطق جنوب را با چالش های نوین مواجه کرد.

روی همین برداشت واکنش پیاپی آقای ورکزی و سمیع الحق در شرایط کنونی تابع یک هدف واحد بوده و این هر دو خروج قوای نظامی پاکستان و عقدا قرارداد آتش بس وزیرستان نقش نیرومند داشتند.

اکنون این دو شخصیت مذهبی و سیاسی نظامی در زمان توسعه جنگ سرد و اشاعه اراجیف علیه افغانستان مبادرت می کنند که، در آن سوی مرز زمینه برای سرباز گیری کاملا مهیا و به اساس محاسبه خود پیش بین اند که در بهار سال آینده امنیت افغانستان را با چالش های جدید مواجه خواهند کرد.

اما محاسبه این آقایان دور از هر نوع واقعیت بوده و بازگشت افغانستان به عصر که نظام دلخواهد آن‌ها است غیر ممکن است.

امروز مردم افغانستان با عبور از فراز های بی شمار در راستای ساختار یک جامعه مدنی دست آوردهای داشته و دیگر کسی گوش به اراجیف کورکماندر و سمیع الحق نخواهد کرد.